Paddenstoelenpracht in het Alblasserbos

Vandaag ben ik maar weer eens naar het Alblasserbos in Papendrecht geweest om paddenstoelen te fotograferen. Ik heb geprobeerd om te spelen met licht, compositie en originele invalshoeken. Van paddenstoelen zelf weet ik weinig af, maar ik kan heel erg genieten van hun kleuren en vormen. Bovenstaande foto is een detailopname van de foto hieronder. Ik was bezig om deze geschubde fopzwam te fotograferen toen er een klein vliegje op ging zitten. Het was eigenlijk als de slagroom op een toetje, het maakte het plaatje compleet.

Op nederpix.nl kreeg ik de vraag of ik met een spiegel heb gefotografeerd, maar dat is niet het geval. De paddenstoel groeide op een dusdanige hoogte dat ik in staat was om een foto van onderen te nemen.

Een stukje verderop stond dit groepje, ik denk helmmycena's. Het mooie aan deze foto vind ik de achtergrond en de diagonale lijn die de paddenstoelen op de foto vormen. Dit groepje heb ik op verschillende manieren proberen te belichten en vanuit verschillende hoeken te benaderen. dat kan soms heel verschillende plaatjes opleveren, kijk maar naar de volgende foto.

Een ander groepje, een voor mij totaal onbekende soort paddenstoelen, groeide op een boomstronk. Het was lastig om een foto te maken., De paddenstoelen waren klein, en ik moest in een heel ongemakkelijke houding zitten om de foto te nemen. Vooral de kleuren van deze foto vind ik mooi.

Tenslotte nog onderstaande foto van een mycena. Ik trof de paddenstoel aan op een schaduwrijke plek. Ik heb er een tegenlichtopname van gemaakt. De zachte tinten spreken mij erg aan.

Vogels fotograferen in de Brabantse Biesbosch

Vandaag ben ik met een fotograaf op pad geweest om te in de Brabantse Biesbosch vogels te fotograferen. Tot nog toe heb ik daar maar weinig ervaring mee, maar vandaag had ik de beschikking over een telelens. Het was dus een ideale gelegenheid deze tak van sport uit te proberen.
De foto hierboven is vanuit de auto genomen. De torenvalk liet zich gemakkelijk benaderen en het was niet moeilijk een mooie foto te maken.
Het fotograferen van vogels is weer een heel andere tak van sport dan macrofotografie. Bij macrofotografie kun je meestal rustig de tijd nemen voor een foto. Bij vogelfotografie moet je veel sneller reageren. Bij macrofotografie gaat het vornamelijk om de juiste scherptediepte, bij vogelfotografie is de sluitertijd het belangrijkste. Verder viel me op dat je voor je idee i.p.v. met een buks, met een fototoestel vogels aan het schieten bent.

Het was een mistige ochtend, maar toch hebben we leuke dingen gezien. Bij zonsopkomst was er een mannetje slechtvalk aan het jagen en dat was een heel spectaculair gezicht. Verder was er volop vogeltrek van graspiepers, spreeuwen en vinken. Behalve overvliegende vogels zag je her en der ook groepjes in de bomen of op hekjes in het landschap zitten.

Op de akkers om het gebied zagen we ook grote groepen grauwe ganzen. Mogelijk broedvogels of doortrekkers uit noordelijker streken.

Er waren ook weer volop grote zilverreigers te zien. ik telde er zeker 10, maar het zullen er ongetwijfeld meer geweest zijn.

Ik kan me de tijd nog herinneren dat in de Alblasserwaard de telefoonlijn roodgloeiend stond bij een waarneming van deze soort. Tegenwoordig is het in West-Nederland een algemene soort.

Ik heb ook geprobeerd om vliegende vogels te fotograferen, maar dat viel niet mee. Wellicht ook omdat er vanochtend zeer weinig licht was. De foto hieronder is aardig gelukt.

Leuke waarnemingen die we niet  konden vastleggen waren onder andere: Cetti's Zanger, verschillende ijsvogels en groepen kramsvogels Aan het einde van de tocht zagen we nog een roodborsttapuit. Een leuke soort om de dag mee af te sluiten.

Spelen met dauw

Vanochtend had het gedauwd, ik was toch vroeg wakker, dus besloot ik om spinnenwebben met dauwdruppels te gaan fotograferen. Eenmaal bezig met de spinnenwebben, ontdekte ik dat dauwdruppels een mooi onderwerp vormen. Op de foto hierboven is een gedeelte van een rietstengel te zien, bezaaid met dauwdruppels. Een plaat waar je elke keer weer nieuwe dingen op ontdekt.

De foto hieronder laat een grasspriet zien met dauwdruppels. Heel mooi worden de grasspieten eronder afgebeeld in de de druppels.

Ondanks het feit dat het bijna windstil was, stond er net dat zuchtje wind dat de spinnenwebben in beweging bracht. Gevolg: onscherpe foto's. Maar een aantal waren gelukt. Wat opvalt bij alle drie de foto's is dat de horizontale draden dauwdruppels bevatten en de verticale niet. Blijkbaar zijn die draden anders van samenstelling of is de zwaartekracht de boosdoener.

De foto hieronder is overgezet in zwart-wit. Heel mooi is het lijnenspel te zien.

Een andere achtergrondkleur geeft soms mooie effecten. De oorsponkelijk groene kleur van het gras vind ik ook wel passen bij de zilverkleurige van het web.

Paddenstoelen blijven mooi

Als het zonlicht door de bomen schijnt op de bodem van het bos, ontstaan er allerlei lichteffecten. Zo ook bij deze glimmerinktzwam op de foto hierboven. Het is een paddenstoeltje van nog geen 2 centimeter groot, maar ondanks dat heel mooi gedetailleerd. Het groeide op een vermolmde boomstam in de schaduw van een tak die nog vol bladeren zit. Heel even scheen de zon op het paddenstoeltje, lang genoeg om er een foto van te maken.

Een andere glimmerinktzwam moest het zonlicht missen. Maar ondanks het gebrek aan licht leverde dat toch een mooi schouwspel op.

Op een andere omgevallen boomstam was dit groepje stobbenzwammen te bewonderen. In het volle zonlicht vielen ze al van verre op. De belichting was niet eenvoudig. De ene keer was de foto overbelicht en een andere keer weer het tegenovergestelde. Gelukkig heb ik de foto in RAW genomen zodat één en ander goed te corrigeren viel.

Zwavelkopjes waren er afgelopen zaterdag volop te vinden. Deze twee exemplaren heb ik met tegenlicht gefotografeerd. Het linkerpaddenstoeltje is wat beschadigd, maar als je goed kijkt lijken de beschadigingen wel een gezichtje te vormen.

Tenslotte, ik zou het haast vergeten, zag je overal mycana's in het bos. Op de onderstaande foto heb ik het kleinste diafragma wat ik heb, f = 2,8, gebruikt. Het geeft een mooi mysterieus beeld.

Libellenpracht in de Alblasserwaard

Paardenbijter

In de afgelopen weken zag ik regelmatig libellen in onze tuin of het Alblasserbos. Een veel voorkomende soort was de paardenbijter. In onze tuin hingen er op een zaterdagochtend wel drie exemplaren in de heg. Een uitstekende gelegenheid om van deze soort mooie plaatjes te maken. Op de foto hierboven een close-up van de kop van een paardenbijter. Het dier op de foto laat zich zo goed benaderen dat er detailopnamen van de kop konden worden genomen. Heel goed zijn de facetogen te zien. Ook de beharing op de voorkant is goed zichtbaar. De foto is genomen vanaf statief.

Om te laten zien hoe het hele dier er uit ziet, heb ik ook een foto van ditzelfde dier hieronder geplaatst.

Paardenbijter

Een andere libel kwam ik in het hondenbos van Nieuw-Lekkerland tegen. Het was een grote keizerlibel. Ik vond het dier tijdens een regenbui. De libel zat verkleumd op een tak en was zeer goed te benaderen en fotograferen. Helaas zat hij niet zo gunstig dat ik een foto kon maken van de hele libel, maar van de kop en de schouders kon ik vanaf statief uitstekend foto's maken.

Grote keizerlibel

Onderstaande foto is een uitsnede van de foto hierboven. ook hier zijn heel goed de facetogen te zien.

Grote keizerlibel

Een andere soort die de laatste weken volop voorkwam is de houtpantserjuffer. Eén van de meest algemene soorten in de Alblasserwaard.
Het exemplaar op de foto hieronder kon ik fotograferen tegen een prachtige achtergrond. De achtergrond bestaat uit groen kroos. Door wat te rommelen met de witbalans ontstond de goudgele kleur.

Paddenstoelen in het Alblasserbos Papendrecht 2011

De afgelopen weken heb ik mijn weblog niet kunnen updaten. Het bedrijf dat mijn weblog onderhoudt, is bezig met een migratie, maar dat wil helaas niet vlotten. Er rest mij daarom niets anders dan op dit weblog verder te gaan.. De komende dagen zal ik de hoogtepunten van de afgelopen weken op dit weblog publiceren.

Aan het einde van de zomervakantie ben ik begonnen met het fotograferen van paddenstoelen in het Alblasserbos. De vele regen van de afgelopen zomer heeft er voor gezorgd dat er veel paddenstoelen te bewonderen waren in de regio.
Op bovenstaande foto is een mycena te zien die op een boomstam groeide. Ik heb mijn statief aan de voet van de boomstam gezet en vervolgens deze foto genomen. De witte vlekken op de achtergrond is het zonlicht dat tussen de bladeren door komt.

Het zonlicht geeft  in combinatie met paddenstoelen heel mooie effecten. De paddenstoel op onderstaande foto stond afwisselend in de zon en schaduw. Op het moment dat de zon de paddenstoel bescheen, heb ik afgedrukt. Het is een paddenstoel welke behoort tot de grote groep van mycena's en door mij verder niet op naam is te brengen.

Door het grote contrast in lichtsterkte is het niet altijd gemakkelijk om paddenstoelen te fotograferen. Er waren dan ook vele foto's die mislukten de afgelopen weken, maar de foto hieronder is toch wel aardig gelukt. De gele kleuren geven een heel mooi effect aan de foto.

Een andere complicerende factor is het feit dat paddenstoelen meestal in een rommelige omgeving staan en dat geeft ook vaak rommelige foto's. Maar soms, heel soms, steken ze dusdanig tegen hun omgeving af dat er een foto gemaakt kan worden met een rustige achtergrond. De foto hieronder is daar een goed voorbeeld van.

Om welke soort het gaat weet ik niet, maar het is wel een mooi plaatje dacht ik zo.

Andere keren kwam ik weer heel bijzondere vormen tegen. Zoals bijvoorbeeld het wimperzwammetje. Een paddenstoel van slechts hooguit een halve centimeter in doorsnede, maar o zo mooi om te zien. De naam spreekt voor zich denk ik.

Of wat te denken van het gestreept nestzwammetje? Ook hier spreekt de naam voor zich.

Paddenstoelen fotograferen 3

Afgelopen woensdag heb ik op mijn knieën door de modder gekropen om deze foto te maken. gewapend met rugzak, pittenzak en statief heb ik deze foto van een streepsteelmycena (Mycena polygramma) genomen.
Gelukkig heb ik liveview, anders had ik echt niet geweten hoe ik één en ander scherp op de foto had moeten krijgen.
De sluitertijd bedroeg 1,3 seconden, F = 13 en de ISO = 200.
O ja, het paddestoeltje zelf is zo'n 2 cm groot.

Bij de onderstaande foto heb ik geen idee welke soort het is. Wel weet ik dat het een mycena is . Maar de herinnering aan het moment en het mooie licht zijn al genoeg redenen om hem te plaatsen. Het was al bijna donker, de camera had ik op mijn rugzak neegelegd en toen heb ik maar één en ander uitgeprobeerd met onderstaand resultaat.
De sluitertijd bedroeg 0,5 seconden, F = 8 en de ISO = 200.